16 ... آرامش، گمشده ای عزیز

آرامش، یعنى نبود تشویش و اضطراب و دلهره؛

آرامش یعنى رهایى از حزن و اندوه و بیم و هراس؛

آرامش یعنى برخوردارى روح و جسم از اطمینان و ثبات و استقرار و سكون؛

آرامش یعنى بودن در دژى محكم كه از بیرون، توسط دشمنانى نیرومند تهدید مى شود؛

آرامش یعنى بودن در كشتى اى كه در اقیانوسى متلاطم، اسیر گرداب هاست و با موج هایى بزرگ، دست و پنجه نرم مى كند.

در قرآن شریف، مقام اطمینان مقامى بس بلند است و فقط در صورتى انسان مى تواند در سلك بندگان خاص، وارد بهشت خداوند شود و از رضایتى دو طرفه بین خود و خدا برخوردار باشد كه به درجه اطمینان نفس رسیده باشد:

یا أَیَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئنَةُ ارجِعى إلى رَبِّكِ راضِیةً مَرضیَّة.(1)

مقام اطمینان، از مقام باور و ایمان، بالاتر است؛ چرا كه ایمان در بعضى مراتب خود، با تزلزل جمع مى شود، ولى مقام اطمینان مقام استوارىِ محض است. هنگامى كه ابراهیم خلیل(ع) به خداوند گفت: خدایا به من نشان بده که چگونه مردگان را زنده مى كنى؟ خداوند فرمود: مگر ایمان نیاورده اى؟! ابراهیم عرض كرد: چرا؛ ولى مى خواهم قلبم اطمینان یابد.