ورزنه؛ شهر یادمان های کهن تاریخی

ورزنه شهر تاریخ است، پایان زنده رود (آخرین آبادانی و بهره برداری انسانی از رودخانه و سپس تالاب )، شهر زنان چادر سفید، شهر شن ها و ماسه ها، شهر همان پیرمرد صد ساله و كودك هفت ساله اش.آیا می دانید در سالهای اخیر بر سر كردن چادر سفید در سطح فراگیر تنها در شهر ورزنه مرسوم است؟
همین موضوع موجب شده رنگ سفید جاذبه خاص خود را در ورزنه پیدا كند و هر كس كه وارد این شهر می شود نخستین سؤالی كه برای او پیش می آید چادر سفید زنان است. دراین باره دلایل چندی عنوان می شود. می گویند این نشان قومی است كه ریشه در تاریخ چند هزار ساله دارد و به سلامت از دل تاریخ بیرون آمده است.
در ورزنه زنان و دختران بر پایه روش نیاكان خود چادر سفید بر تن می كنند. گفته می شود پوشیدن لباس سفید رنگ، یادگار دوران بسیار دور است. گروهی هم اعتقاد دارند كه شرایط آب و هوایی منطقه و شغل كرباس بافی و كشت و كار پنبه و در دسترس نبودن پارچه های شهری موجب پوشیدن لباس سفید رنگ شده است كه خودشان از تبدیل پنبه به نخ می بافتند. متأسفانه در سال های گذشته به علت افزایش ارتباطات و رنگ باختن خرده فرهنگ ها این رسم دیرین نیزدر شرف انقراض است و متأسفانه مانند بسیاری از سنت های نیكویی كه از نیاكانمان برجای مانده در حال از بین رفتن است. زنان و دختران جوان از الگوهای شهری پیروی كرده و چادر سیاه بر سر می كنند.
به این شهر با توجه به نوع پوشش زنان با القابی مانند شهر ملائكه، شهر رؤیایی و ... انسان رابه یاد وحدت و انسجام و یك رنگی هنگام انجام مناسك حج می اندازد. ورزنه به معنای واقعی، شهری با جاذبه های تاریخی وطبیعی است. هم تمامی عناصر تاریخی و سنتی مانند قلعه ها، كبوترخانه ها، مسجد جامع، پل، آسیاب ها، آب انبار و خانه های تاریخی را در خود دارد و هم یكی از مهم ترین جاذبه طبیعی استان، یعنی تالاب گاو خونی، در انتهای چند كیلومتری آن واقع شده است.