لب پنجــــــــــــــــــــــــــــره

ای مهربانی تو زلال تر از آب از خاک من ای ابر! ای ترانه شنیدنی همراه ساز شبهای خستگی شبهای انتظـــــــــــــــارم تا صبح پای پنجره ماندن خواندن تاصبح سوی دورترین پاره ابر ای ابر مهربانی! ای مهربانترین ابر میبینمت به حاشیه آسمان هنوز درکار چاره سازی این خاک شوربخت فریاد میکشی غریوزنان ازاین کوه تا کوه دور دست وگیسوان سوخته ات رامی بینم ازریگ داغ بادیه سوخته است دیدی که سوختم دیدم که سوختی دیدی که بند بند من ازتشنگی گسست دیدم که چشم سرخ تو رگبار گریه را لغزید پشت دست با آنکه لب پنجره ماندم تاصبح

با آنکه پشت پنجره خواندی