پراکنده ...

ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتری

سوخته باد آینه تا تو در او ننگری

...

من مست و تو دیوانه مارا که برد خانه

صد بار تو را گفتم، کم خور دو سه پیمانه

...

ابروی تو جنبید و خدنگی ز کمان جست

بر سینه چنان خورد که از جوشش جان جست